Πώς να δοκιμάσετε το κρασί σε τέσσερα βήματα;

ΚρασίΗ γευσιγνωσία είναι κάτι που μπορεί να κάνει ο καθένας, το μόνο που χρειάζεστε είναι ένα ποτήρι κρασί και το μυαλό σας.

Υπάρχουν τέσσερα βήματα για τη γευσιγνωσία κρασιού: δείτε, μυρίστε, δοκιμάστε και πείτε. Ας τα πάρουμε ένα προς ένα.

Πρώτον, βλέμμα - όραμα

Η προσεκτική παρατήρηση της εμφάνισης του κρασιού είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνετε κατά τη δοκιμή του κρασιού. Η εμφάνιση ενός κρασιού μπορεί να δώσει πληροφορίες για τον τρύγο του κρασιού, πόσο καιρό έχει παλαιώσει, την τρέχουσα κατάστασή του ακόμα και την οξύτητά του. Γενικά, είναι απαραίτητο να αναλυθεί από τρεις πτυχές: σαφήνεια, ένταση χρώματος και χρώμα.

1. Χρώμα: Με απλά λόγια, το κόκκινο είναι κόκκινο κρασί, το ροδάκινο είναι το ροζέ κρασί, το λευκό είναι το λευκό κρασί. Οι λέξεις που περιγράφουν το χρώμα μπορεί γενικά να είναι: κόκκινο: κόκκινο τούβλο, κόκκινο πετράδι, κόκκινο κερασιό, κόκκινο φράουλα, ροζ κόκκινο, κόκκινο γρανάτη, κ.λπ. Λευκό: κρυστάλλινο λευκό, ανοιχτό κίτρινο, ανοιχτό χρυσό, κεχριμπαρένιο, αχυροκίτρινο, αχυροκίτρινο κ.λπ. Κατά την περιγραφή του χρώματος, το χρώμα της μέσης και της άκρης του κρασιού είναι διαφορετικό και το χρώμα της άκρης είναι ΟΚ όταν περιγράφεται το χρώμα.

2. Ένταση χρώματος: το χρώμα του κρασιού προέρχεται κυρίως από τη φλούδα του σταφυλιού, επειδή το κόκκινο κρασί δεν παίρνει τη διαδικασία παρασκευής φλούδας, οπότε το χρώμα θα είναι πολύ πιο σκούρο και το λευκό κρασί γενικά πρέπει να ξεφλουδιστεί κατά την παρασκευή, οπότε το χρώμα είναι πιο ανοιχτό. Η χρωστική ουσία του κρασιού θα εξασθενίσει σταδιακά καθώς το κρασί παλαιώνει. Οι έμπειροι γευσιγνώστες θα μαντέψουν τον τρύγο ενός κρασιού με βάση την αλλαγή στο χρώμα. Φυσικά, ο παράγοντας που πρέπει να είναι το χρώμα του κρασιού δεν είναι μόνο η χρονιά, αλλά σχετίζεται και με άλλους παράγοντες.

3. Διευκρίνιση: Παρατηρήστε αν το κρασί έχει ακαθαρσίες, αν είναι διάφανο, θολό ή όχι;

Το καλό κρασί πρέπει να είναι καθαρό και διαφανές. Εάν είναι θολό, μπορεί να έχει μολυνθεί από βακτήρια ή περιέχει ορισμένες ακαθαρσίες και δεν φιλτράρεται. Φυσικά και κάποια καλά κρασιά έχουν βροχόπτωση, αλλά φροντίστε να καταλάβετε ότι βροχόπτωση δεν σημαίνει θολότητα. Το λευκό κρασί είναι συχνά πιο επιρρεπές σε καθίζηση από το κόκκινο κρασί, κάποιο λευκό κρασί δεν είναι σταθερή επεξεργασία, θα υπάρξει κρυστάλλωση τρυγικού οξέος, δηλαδή "διαμάντι κρασιού". Ηλικιωμένο κόκκινο κρασί είναι συχνά καθίζηση, το ίζημα είναι γενικά κρυστάλλωση τρυγικού οξέος, η κατακρήμνιση φλούδας, οι οινολάσπες και οι πρωτεΐνες, και τώρα υπάρχουν πολλά καλά κρασιά θα είναι ατελές φιλτράρισμα για να διατηρήσει τη γεύση του κρασιού. Η κατάσταση διατήρησης του κρασιού μπορεί να αντικατοπτρίζεται από τη θέση του ιζήματος, εάν υπάρχει ίζημα στη μία πλευρά ενός μπουκαλιού κρασιού, σημαίνει ότι το μπουκάλι του κρασιού διατηρείται ξαπλωμένο για μεγάλο χρονικό διάστημα. Το Decanter χρησιμοποιείται για την απόχυση κρασιών που έχουν κατακαθίσει.

2. Οσμή -- μυρωδιά

Αφού ρίξετε το κρασί στο ποτήρι, πριν το ανακινούμενο φλιτζάνι, μπορείτε να το μυρίσετε, αυτή τη στιγμή η μύτη δέχεται το άρωμα, που ονομάζεται «στατικό άρωμα», αυτό το άρωμα είναι πολύ αδύναμο, και στη συνέχεια ελαφρύ ανακινούμενο κύπελλο, ώστε το άρωμα του σώματος του κρασιού να διανέμεται αργά, σιγά σιγά να αισθάνεται το άρωμά του. Θυμηθείτε να μην συνεχίσετε να κουνάτε το ποτήρι.

Ταξινομήστε το λεξιλόγιο των αρωμάτων που χρησιμοποιείται συχνά για να αποφύγετε την κατάσταση ότι είναι δύσκολο να συνοψίσουμε το άρωμα.

Γεύση κόκκινων μούρων: κεράσι, φράουλα, κράνμπερι, βατόμουρο κ.λπ., εμφανίζονται κυρίως σε γλυκό άρωμα, πιο ανοιχτόχρωμο κόκκινο κρασί, όπως Pinot Noir, Camry, Grenache και ούτω καθεξής. και ούτω καθεξής.

Γεύση μαύρου μούρου: μύρτιλο, μαύρο δαμάσκηνο, μουριά, μαύρη σταφίδα κ.λπ., εμφανίζονται συχνά σε πλούσιο άρωμα, σκούρο κόκκινο κρασί, όπως το syrah, το Cabernet Sauvignon.

Άρωμα φρούτων: εσπεριδοειδή, λεμόνι, πράσινο μήλο κ.λπ., εμφανίζονται κυρίως σε λευκό κρασί, όπως Chenin blanc, Sauvignon Blanc, Riesling και ούτω καθεξής.

Άλλες λέξεις αρώματος: Τρούφα, γη, ορυκτό άρωμα, γρασίδι, πράσινο τσάι, καβουρδισμένα αμύγδαλα, τριαντάφυλλα κ.λπ.

3. Γεύση -- γεύση

Η γεύση αναφέρεται στη γεύση του κρασιού, η οποία εξαρτάται κυρίως από τη γλύκα, την οξύτητα, την τανίνη και την επίγευση.

Γλύκα:Κρασίχωρίζεται σε γλυκό, ημίγλυκο, ξηρό και ημίξηρο, ο γλυκός τύπος έχει την υψηλότερη περιεκτικότητα σε ζάχαρη, ο ξηρός τύπος έχει τη μικρότερη περιεκτικότητα σε ζάχαρη, πρέπει να εκτιμήσουμε τη γεύση.

Οξύτητα: Πώς να πετύχετε γλυκόξινη ισορροπία, γεμάτο σώμα, είναι η κύρια ανάγκη για γεύση. Εάν η οξύτητα είναι πολύ υψηλή, είναι πολύ όξινη, αν είναι πολύ χαμηλή, θα στερείται ζωτικότητας.

Τανίνες: Οι τανίνες βρίσκονται κυρίως στη φλούδα, τους σπόρους και τους μίσχους των σταφυλιών και η περιεκτικότητα σε τανίνες μπορεί να καθορίσει τη γεύση του κρασιού. Δομή και υφή. Ξηρό κρασί οι περισσότεροι χρειάζονται τανίνη για να εκφράσει τη δομή του, εάν η έλλειψη τανίνης, το σώμα θα είναι λεπτό και αδύναμο, πλούσιο σε τανίνες κόκκινο κρασί μπορεί να αντέξει αποθήκευση, στο βάπτισμα των ετών για να δείξει πιο τέλεια στάση.

Επίγευση: Μετά την κατάποση μιας γουλιάς κρασιού ή το φτύσιμο, το άρωμα αρχίζει να ξεδιπλώνεται αργά στο στόμα και το περίπλοκο άρωμα ξετυλίγεται το ένα στρώμα μετά το άλλο. Μακρύ και πολύπλοκο είναι η έκφραση του καλού κρασιού.

Τέταρτον, πείτε - συνοψίστε

Η γενική βαθμολογία ξεκινά από 50 βαθμούς και οι υπόλοιποι 50 βαθμοί αποτελούνται από τα άλλα τέσσερα συστατικά, γεύση και δομή: 20 βαθμοί. Άρωμα: 15 λεπτά; Συνολική ποιότητα και δυνατότητες: 10, χρώμα και εμφάνιση: 5.

Πώς να το πω και πώς να το πω είναι ένας πολύ σημαντικός σύνδεσμος, μπορεί να περιγραφεί βήμα προς βήμα μέσα από τα προηγούμενα τρία βήματα του δίσκου, το κρασί δεν θα εμφανιστεί μεγάλα προβλήματα.